Morgen zal ‘t

Hij is de man zonder tijd.
Hij zit nergens aan vast, niets moet, alles mag.
Hij zit al jarenlang vast in hetzelfde patroon.
Maar die ene regel op zo’n wijze tegel laat hem dapper zijn lasten dragen.

Zij is die vrouw die nooit iets zegt en nooit iets durft te zeggen.
Haar dromen heeft ze naast zich neergelegd. Ze kan niet wat ze zou willen.
Maar in het leven heeft ze zin, dus ze houdt de moed erin. En dat maakt het verschil.

Zij is de vrouw, ze zit bijna aan haar slot.
Iedereen om haar heen aan haar bed. Haar hand wordt vastgehouden en ze bid tot God.
Ze hoop op haar einde vannacht. Ze heeft nog één wens, ze wil over het water, langs de grens waar de rust en haar man op haar wacht.

Het mooiste van de zon is dat ie schijnt.
Alles wat licht is lijkt altijd veel mooier te zijn.
Maar voor de man zonder tijd, waarvan zijn saaie leven langzaam slijt en wiens leven hem spijt, of die vrouw die niets zegt, die niets durft, maar wel vecht.
En die vrouw aan het slot, onderweg naar haar man en God. Voor hun is er altijd nog deze blog.

Morgen zal het allemaal wel weer beter zijn.
Veel beter.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s